´Ενα παραμύθι λίγο διαφορετικό από τ ´άλλα……

 

Γράφει η Ελευθερία Βικιάρη.  

«Η φάρμα των άσπρων αλόγων» !!!!

Μια φορά και έναν καιρό υπήρχε η φάρμα των άσπρων αλόγων. Σ αυτή τη φάρμα γεννιόταν πάντα μόνο άσπρα άλογα , τα οποία πήγαιναν στο σχολείο για να αθληθούν και να γίνουν τα καλύτερα άλογα αγώνων.

Όλα κυλούσαν ήρεμα και σύμφωνα με τους νόμους της φύσης της φάρμας. Οι άρχοντες των αλόγων ήταν πολύ ευχαριστημένοι και ευτυχισμένοι γιατί τα άλογα τους ήταν τα καλύτερα….

Μετά από έναν δύσκολο χειμώνα ανυπομονούσαν όλοι για την έλευση της άνοιξης και για τον ερχομό της νέα γενιάς αλόγων -πρωταθλητών…Οι άρχοντες θεώρησαν τον βαρύ χειμώνα ως ένδειξη κακοτυχίας και γρουσουζιάς και ανησυχούσαν για τις γέννες….δυστυχώς οι φόβοι τους επιβεβαιώθηκαν….

Σε πέντε στάβλους γεννήθηκαν άλογα, στους δύο όλα κύλησαν ομαλά στους άλλους τρεις υπήρξαν προβλήματα…Στον ένα γεννήθηκε ένα άλογο που αντί να χλιμιντρίζει νιαούριζε , στον δεύτερο ένα μαύρο άλογο και στον τρίτο ένα άλογο με ένα πόδι πιο κοντό από τα υπόλοιπα. Οι άρχοντες στην θέαση αυτών των αλόγων τρόμαξαν και προβληματίστηκαν:

-Τι θα κάνουμε με αυτά τα ελαττωματικά άλογα ??? Έπρεπε να το γνωρίζουμε από πριν και να τα σκοτώσουμε κατευθείαν μόλις γεννιόταν», είπε ο πρώτος

«Τώρα δε μπορούμε να αποφασίσουμε τίποτα εν βρασμώ ψυχής», είπε ο δεύτερος

«Δε θα κάνουμε τίποτα μέχρι να τελειώσουν το σχολείο«, είπε ο γηραιότερος κ ο πιο σημαντικός άρχοντας.»Δε μπορούμε να κάνουμε τίποτα γιατί η κοινωνία μας ειναι πρότυπο για τις άλλες κοινωνίες. Είμαστε δημοκράτες, προστατεύουμε τα άλογα μας και τα αγαπάμε όπως και αν είναι…αυτό πρέπει να πούμε σε όλους και όταν τελειώσουν το σχολείο βλέπουμε. Δε χρειάζεται όμως να τους συμπεριφερόμαστε όπως σε όλα τα άλλα…πρέπει με τον τρόπο μας να τους μάθουμε ότι δεν ανήκουν σε μας και ποτέ δε θα γίνουν σαν και εμάς.  Τσιμουδιά λοιπόν  και υπομονή», είπε ο άρχοντας και χωρίστηκαν ικανοποιημένοι και ευγνώμονες που οι δικοί τους απόγονοι ήταν ´´φυσιολογικοί´´.

Τα χρόνια πέρασαν πραγματικά πολύ δύσκολα για τα διαφορετικά άλογα…Δε τους μιλούσε κανείς, στο σχολείο κάναν παρέα μόνο οι τρείς τους και πολλές φορές τους φτύναν, και συνέχεια τους κορόιδευαν…Δε περνούσε ούτε ένα λεπτό που αυτά τα άλογα να ήταν ευτυχισμένα…απλά κάναν υπομονή με την ελπίδα οτι κάτι θα αλλάξει…Για το κουτσό άλογο τα πράγματα ήταν χειρότερα γιατί ήταν ερωτευμένο με την πιο πλούσια και πιο όμορφη φοράδα…αυτήν όμως όπως ήταν αναμενόμενο δεν είχε γυρίσει να το κοιτάξει ούτε μία φορά αλλά και να ήθελε να το κάνει δε θα της το επέτρεπε η κοινωνία και οι γονείς της !!!! 

-«Άρχοντά μου σε λίγο καιρό τελειώνουν τα ελαττωματικά άλογα το σχολείο και όπως συνηθίζεται θα πρέπει να τα μεταφέρουμε στους στάβλους για τους αγώνες μακριά από την οικογένειά τους. Έχετε αποφασίσει τι θα κάνουμε μ αυτά ???»

-Υπομονή και σε λίγες μέρες όλα θα τελειώσουν…οι μέρες ντροπής για το γένος μας έφτασαν στο τέλος τους !!! Το μόνο που θέλω να κάνεις είναι να ενημερώσεις τους στάβλους αγώνων ότι θα χρειαστούμε το γκρίζο στάβλο ´´.

Έφτασαν οι μέρες και τα άλογα ετοιμάστηκαν να πάνε στους στάβλους της νέας τους ζωής. Όλοι ήταν ενθουσιασμένοι εκτός από το κουτσό άλογο…αυτό είχε ένα κακό προαίσθημα.. όλοι ένοιωθαν ότι τώρα αρχίζει η ζωή τους το κουτσό άλογο ένοιωθε ότι τώρα τελειώνει.

Μόλις έφτασαν στους στάβλους τα περισσότερα άλογα πήγαν στους νέους ξύλινους πανέμορφους στάβλους τους…Όλα εκτός από τρία άλογα αυτά οδηγήθηκαν σε έναν γκρίζο τσιμεντένιο κρύο στάβλο. Μόλις άνοιξαν την πόρτα αντίκρυσαν τους άρχοντές τους.

-´´Τι συμβαίνει ´´??. Ρώτησε το κουτσό άλογο αφού προσκύνησε

-Αφού κορδώθηκε ο άρχοντας απάντησε με άγρια φωνή :

-´´Ξέρετε ότι ο σκοπός των αλόγων είναι η συμμετοχή τους στους αγώνες και οι περισσότερες νίκες. Με μεγάλη μου θλίψη σας ανακοινώνω πως εσείς κριθήκατε ακατάλληλα και πρέπει να εκτελεστείτε γιατί είστε βάρος και η κοινωνία μας δε μπορεί πλέον να σας συντηρεί ´´.

Το μαύρο και το άλογο που νιαούριζε έβαλαν τα κλάματα και άρχισαν να παρακαλάν για την ζωή τους….Το κουτσό άλογο όμως περήφανο ζήτησε μια τελευταία ευχή…

-´´Ενα φιλί απ τη φοράδα της καρδιάς μου θέλω και να λέτε στη μάνα μου που και που ότι κερδίζω και κάνα αγώνα ´´

-¨Δεν είμαστε δολοφόνοι εννοείται ότι θα έχετε την τελευταία σας επιθυμία ´´.Απάντησε ο άρχοντας.

Αν ήταν κανονικό παραμύθι η εκτέλεση δε θα γινόταν ποτέ , αλλά σ αυτό το παραμύθι όπως και στη ζωή δε ζουν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα….Σ αυτό το παραμύθι η εκτέλεση έγινε…το μαύρο και το κουτσό άλογο λίγο πριν ξεψυχήσουν εύχονταν να είχαν γεννηθεί φυσιολογικά όπως τα άλλα ,το κουτσό όμως άλογο έστω και για δευτερόλεπτα ήταν ευτυχισμένο για πρώτη φορά στη ζωή του !!! Ήταν ευτυχισμένο γιατί είχε την ευκαιρία του και γιατί πέθαινε με την ανάμνηση του φιλιού της αγαπημένης του !!!!

Ας βάλουμε τώρα στην θέση αυτών των αλόγων κάθε έναν που φαίνεται διαφορετικός στα μάτια μας ,κάθε έναν που μπορεί να έχει ένα πρόβλημα, να είναι χοντρός ,να είναι ψευδός, να είναι κουτσός ,να είναι μαύρος…Ας βάλουμε τώρα στη θέση αυτών των αλόγων τους διαφορετικούς ανθρώπους και πριν τους κοροϊδέψουμε ,πριν τους ´´σκοτώσουμε ´´ας τους δώσουμε την ´´ΕΥΚΑΙΡΊΑ ´´ τους !!!!!!               

περισσότερα σχετικά άρθρα
περισσότερα από: Donnasito
περισσότερα στή: Διάφορα

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Δείτε επίσης

8 Μαρτίου Ημέρα της γυναίκας

Μπορεί στο σήμερα να μην φαντάζει τόσο δύσκολο το να είσαι γυναίκα… Μπορεί ναι, να έχουμε …